foto: Lotte De Bruyne

In opdracht van Zap magazine (het jongerenmagazine van JOETZ vzw) maakt Ladda maandelijks een portret van een jongeling in zijn of haar slaapkamer. Je kan de portretten vanaf april 2010 vinden op de voorlaatste pagina van het gratis magazine dat o.a. via jeugdhuizen, hogescholen en universiteiten verdeeld wordt.

Deze maand brengen we een bezoekje aan Liesbeth (22). Ze ontvangt ons in haar studen-tenkot waar de aankleding van de muren hoofdzakelijk bestaat uit posters van onder andere The Doors, flyers én nep keukentegels in vinyl.

→ Download als pdf
→ Lees Zap online

Liesbeth studeerde taal en letterkunde, verdiept zich momenteel in politieke wetenschappen maar is eigenlijk vooral bezig met muziek en … muziek. Genieten doet ze vooral van muziek luisteren en nieuwe dingen ontdekken. Onder de naam ‘Lyla’ draait ze af en toe plaatjes of beter gezegd ‘cd’s, op feestjes en in cafés. Een muziekinstrument bespelen is niet aan haar besteed: “Dat komt misschien wel door mijn vader. Die vond muziek een essentieel onderdeel van mijn opvoeding maar om één of andere reden hoorde zelf muziek maken daar niet echt bij.”

Liesbeths voorkeur gaat vooral uit naar rock, britpop en indie. Maar eigenlijk hoort ze heel veel dingen graag. Als ze draait, speelt ze gewoon wat ze goed vindt. Soms is dat wel eens iets ‘fout’. De heren in de scène waarbinnen ze actief is, zijn behoorlijk kritisch, ‘maar wel lief hoor’. Veel andere meisjes die draaien, kent ze niet echt. Liesbeth draait vooral op gevoel. Ook techniek is niet echt aan haar besteed. “Gelukkig is dat bij mijn muziekgenres ook niet zo belangrijk als bij muziek met veel beats!”

Als taalkundige is ze best wel gevoelig voor teksten. “Goede teksten zijn zeker geen absolute voorwaarde of zo, maar toch is het fijner als er enige diepgang in zit en niet altijd dezelfde dingen herhaald worden. De teksten van The Smiths zijn echt wel goed. Als je dat gewoon leest, zou je kunnen denken dat het gedichten zijn,” aldus Liesbeth.

In de zomer heeft Liesbeth gemiddeld een viertal festivals op haar agenda staan, van Pukkelpop en Werchter tot Suikerrock en Feest in ‘t Park. Buitenlandse festivalavonturen beleefde ze al op het Isle of Wight festival in Southampton en in Frankrijk. Het Engelse publiek ervoer ze als ‘enthousiast en energiek tot op de achterse rijen’, de Fransen kwamen dan weer erg mak over. In Engeland zou ze graag ooit naar Glastonbury festival gaan.

Als dertienjarige ging ze samen met haar ouders naar Puk- kelpop, met Guns ‘N Roses op de affiche. De jaren erop ging ze steeds vaker naar festivals. Dit weliswaar altijd maar voor één dag. Blijven slapen kwam er niet bij kijken. Niet omdat ze geen toestemming kreeg maar omdat ze het kamperen gewoon niet zag zitten “Ik weet het, het is onnozel, iedereen lachte me daar ook een beetje mee uit. Ik had nog nooit gekampeerd, was bang dat ik niet ging kunnen slapen op de harde grond en had schrik voor het lawaai van al die mensen bijeen.”

Haar eerste echte festivalexcursie inclusief kamperen ondernam ze uiteindelijk op haar achttiende. “Een beetje laat. Maar nu trek ik me dat kampeergedoe helemaal niet meer aan, het hoort er gewoon bij. We gaan meestal met een groep en dan is dat echt wel plezant. Ik ga echt wel voor de muziek maar zou ook niet graag helemaal alleen naar een festival gaan, ik denk dat ik me dan al snel verloren zou voelen.”

Deze zomer trekken ze naar Benicassim, een festival op een strand in de buurt van het Spaance Valencia. Op het programma staan onder andere Arcade Fire, The Strokes, Arctic Monkeys, Portishead, Elbow. Iets om naar uit te kijken!