Winterkamp

In een uiteenlopend programma van 11:00 tot 23:00 ging het in essentie over 'jonge? creatievelingen als cultuurdragers', hun biotoop, plek en leefwereld. Een dag van inhoudelijke en artistieke bespiegelingen voor wie bezig is met jongeren, kunst, ...

"Wie wil weten hoe hij zijn shop straks zal moeten runnen, of het nu een cultuur- of jeugdwinkel is, die kan maar best nu en dan even komen kijken. Steel het. Zet het naar je hand. Doe er uw voordeel mee, maar negeer het niet." (Franky Devos, 20 november 2008)

Jonge cultuurdragers: Ladda over jeugdcultuur en Espace Ladda

Ladda situeert het kader waarbinnen het inhoudelijke luik van winterkamp wordt georganiseerd. Winterkamp is enerzijds ontstaan uit het project Espace Ladda en anderzijds uit de voortdurende research dat Ladda doet op vlak van jeugd en cultuur. Ladda wil op deze dag voornamelijk inspireren en tegelijkertijd een plek voor ontmoeting zijn. Ladda vertelt kort het verhaal van Espace Ladda en doet dat aan de hand van enkele kenmerken van jeugdcultuur vandaag: divers & gefragmenteerd, snel & tijdelijk, individueel en samen, lokaal & globaal, online & offline, zonder etiket, nieuwe technologiën & artisanaal, betekenissen & verhalen, plezier & vertier, muziek, experiment, verzet, jeugdig, …

Stef Van Bellingen, tentoonstellingsmaker en artistiek directeur van Warp vzw, bracht een verhaal over jonge kunstenaars, hun werk, inspiratie, noden en omgeving. Enkele zaken die we er uit onthouden:

- ontmoeting is noodzakelijk voor jonge kunstenaars
- tijdelijkheid kan heel interessant zijn
- leraars kunnen leren van hun leerlingen maar ook studenten moeten blijkbaar wennen aan die omgekeerde rol
- een regenton kan van plastiek of hout zijn, ...

A la karte: Jongeren over musea

Ladda stelde 'A la karte' voor, een bevraging die Ladda deed naar het 'museumgevoel' van jongeren in opdracht van het MAS (Museum aan de Stroom) en de stad Antwerpen. Aan de bevraging werden 69 aanbevelingen gekoppeld. Veel van deze aanbevelingen zijn niet enkel van toepassing op musea en erfgoed maar ook bruikbaar in andere (jeugd)culturele contexten. Het volledige rapport kan u hier reeds downloaden. Het uiteindelijke rapport wordt onder handen genomen door het absurd grafisch collectief Wesley Wolkman en verschijnt midden februari 2010.

Ladda maakte bij het samenstellen van haar respondentengroep, gebruik van smaakpatronen, uitgewerkt door socioloog Frank Stevens. Deze theorie over smaakvoorkeuren kan ook inspirerend zijn voor wie een een cultuuraanbod uitwerkt. Er bestaan immers verschillende manieren van kijken en genieten van cultuur! Omdat Frank Stevens zelf niet aanwezig kon zijn op Winterkamp, brachten we hem een bezoek op de VUB.

In de filmpjes hieronder licht Frank zijn theorie toe en vertelt hij hoe je als cultuurwerker iets kan doen met zijn model. Alhoewel Frank benadrukt dat je wetenschapstheorieën niet zomaar klakkeloos kan toepassen in de praktijk, geeft hij toch enkele tips hoe je deze smaakpatronen als een soort 'checklist' kan gebruiken.

Ladda ging voor 'A la karte' uit eten met een 25-tal Antwerpse jongeren en voerde aan de hand van de stappen in een menu een gesprek over smaak, stad, leefwereld, geschiedenis, cultuur(beleving) en musea. De genodigden kregen de keuze uit een 8-tal restaurants met b.v. Marrokaanse keuken, Vlaamse kost met franse inslag, stylish vis vis vis, de betere italiaan, of een eigenwijze kok die de chaos en/of het toeval laat beslissen!.Enkele anekdotes, verteld tijdens de gesprekken, werden in korte filmpjes weergegeven door audiovisueel kunstenares Tine Guns.

Een debat waarin verschillende mensen die rechtstreeks of onrechtstreeks bezig zijn met jeugd & cultuur hun visie geven op de praktijk. Aan tafel:
Arno Arnouts; jeugdwerker in Deurne, graffiti-specialist en op donderdag presentator van Generation OXO op Radio Centraal. Mathias De Clercq; schepen van Economie, Jeugd en Middenstand in Gent. Marijke Respeel; all-rounded-project-artiste, studeert aan het KASK multimediale vormgeving en is medebezielster van o.a. het naaiatelier en de meisjes van plezier. Brecht De Meulenaere; coördinator Canon Cultuurcel, Vlaamse Overheid, Ministerie van Onderwijs en Vorming; voorzitter van de expertcommissie jeugdcultuur. Peter Hendrikx; coördinator dans en theater bij Villa Basta.

Baanbrekend of controversieel kan je het gevoerde gesprek niet noemen. Wel zat er heel wat interessants in om verder uit te spitten:

- Er gebeurt veel op vlak van jeugdcultuur. Beleidsmakers vinden het duidelijk belangrijk dat jonge mensen cultureel bezig kunnen zijn. Toch lijken de voorzieningen en maatregelingen niet altijd tegemoet te komen aan de noden van individuele jongeren die artistiek bezig zijn.

- Beginnende jonge kunstenaars lijken te zweven tussen cultuur, de kunsten en het jeugdveld. De ondersteuning experimenteel jeugdwerk is een voorbeeld van hoe toch aan de noden van deze jongeren tegemoet gekomen kan worden.

- Het grote belang aan kwantiteit binnen jeugdwerk maakt het soms moeilijk om experimenteel te werken.

- De cultuur – en jeugdsector lijken elkaar niet altijd even gemakkelijk te vinden. Het lijken soms verschillende ‘culturen’ te zijn. De wil om samen te werken, lijkt echter wel aanwezig.

- Sommige uitingen van jeugdcultuur leunen dichter aan bij de artistieke sector maar worden steevast naar jeugd doorverwezen. Dit terwijl de makers van dit werk vaak al boven de 30 zijn en internationale bekendheid verworven hebben.

- Beleid moet vooral moet faciliteren, maar dit dan wel met een goede visie en niet enkel in stenen.

- Jeugdcultuur moet niet te hard betutteld worden maar mag men ook weer niet aan zijn lot overlaten.

- Echte inspraak door verschillende soorten jongeren (diversiteit!) is belangrijk om een goed beleid uit te stippelen. Dit is echter niet gemakkelijk te realiseren. Concrete zaken zijn makkelijker te bevragen dan algemene.

Ladda geeft de microfoon ook aan jonge mensen met een interessant inhoudelijk verhaal. Charlotte Van Buylaere, studente kunstwetenschappen vertelt over alternatieve artistieke vrijplaatsen, hun geschiedenis en kenmerken.Charlotte maakte een filmpje waarin verschillende bezoekers en deelnemers van Espace Ladda vertellen over hun ervaringen. Ze besluit dat een stad als Gent nood heeft aan een dergelijke vrijplaats.