Graffiti-beesten sluipen Gent binnen.
bron: De Standaard (donderdag 07 januari 2010), Geert Neyt.

GENT – Wie wel eens minder bekende hoekjes in Gent verkent, is her en der zeker al gestoten op de haarscherpe, in zwart-witte tinten gespoten graffitikunstwerken van reuzegrote vogels of exotische zoogdieren op gevels en blinde muren.

‘Op een vrijdagnamiddag stond hij hier in de winkel. Een jonge gast, eind de twintig, schat ik. Zo’n typische graffitiman. Iemand die liever spreekt via zijn tekeningen dan met zijn woorden, je weet wel. Hij vroeg of hij iets mocht doen met de blinde muur van de kleine parking achter mijn zaak. Maak er iets mooi van, zei ik. Na het weekend kwam ik opnieuw werken en kijk, dit stond er op. Prachtig, toch?’

Filip Straetman van broodjeszaak Panos in de Kortedagsteeg kijkt vol bewondering op naar een wel vier meter hoge beeltenis van een kraai. Zonder de typische kleurenweelde van de meeste graffiti, maar in streng zwart met enkele veegjes wit. ‘Ik had hem zo graag willen vragen om ook thuis bij mij iets te spuiten’, zegt Filip Straetman. ‘En de Make Up-club wat verder wil zelfs haar hele gevel door hem laten onder handen nemen, maar ik heb hem nooit meer gezien. Ik weet alleen dat hij Peter heet.’

Ook bij de Turkse groothandel in pitavlees Mepalita in de Kapelaanstraat was de kennismaking met de mysterieuze kunstenaar kort maar zeer bevredigend. ‘Een jongeman vroeg de voorbije zomer of hij op onze straatgevel de vuile graffititroep mocht overspuiten met een andere tekening’, klinkt het daar. ‘Niet meer dan vier uren had hij nodig.’

Het resultaat, een liggende buffel, zint de uitbaters van Mepalita erg. ‘Het past bij het vlees dat we verkopen.’ En het kostte hen geen cent.

De eigenaar van de studentenwoning op de hoek van de Bastionstraat en de Hagelandkaai had wel een iets minder vluchtig contact met de artiest. ‘Hij had een kaartje in de brievenbussen gestopt met de vraag of hij de zijgevel mocht bewerken. Hij heeft dan enkele schetsen voorgesteld. Vogels zijn zijn specialiteit. Uiteindelijk is het een reiger geworden. Hij heeft er zes uren aan gewerkt. Ik ben heel tevreden met het resultaat.’

De graffitiman zelf blijkt niet zo makkelijk te strikken. Als we zijn gsm-nummer bellen, vertoeft hij in Londen. In het buitenland groeit de interesse voor zijn werken, maar hijzelf schuwt de belangstelling. Uiteindelijk stelt hij zijn ultimatum: ‘Wat openbaar op straat te zien is, mag je publiceren maar van mij geen foto’s, zelfs geen naam.’

‘We kennen hem wel goed’, zegt Bart Vanhoenacker van de vzw Graffiti Jeugddienst. ‘Peter is een Gentenaar die al vijftien jaar aan zijn eigen stijl vijlt en internationaal begint door te breken. Wat hem drijft, weet ik ook niet. Hij heeft wel iets met oude schoolprenten van dieren, dacht ik. We nodigen hem steevast uit op graffiti-jams en evenementen omdat hij zo’n herkenbare stijl hanteert. Er zijn er nog in Gent, hoor. Denk maar aan Bué, die van die lachende kleurrijke knuffeldiertjes portretteert. Die zet wel zijn handtekening onder zijn werken. We stimuleren dergelijke graffiti die het stadsbeeld opfleuren. Maar het moet wel worden gevraagd aan de eigenaars van de gevel. Illegaal aangebrachte graffiti laat de stad gratis verwijderen, maar dat kostwel geld. En voor wie echt zijn gang wil gaan, zijn er onze twee graffitizones, in het Werregarenstraatje en onder de Keizersviaduct.’

–> de graffitiman ten tijde van Espace Ladda:

• 

• MEER POSTS / TIMELINE


• « Bijlmerstyle
• » Hackers jagen muziek in plaats van gebed door minaretten